Verslag Dementietafel

    Woensdag 18 oktober 2017

    Thema, warme zorg in de laatste levensfase

    De Familievereniging heeft op 12 september  j.l.  in samenwerking met Dichterbij en het cliëntenplatform van regio Noord/Midden  voor de derde keer een dementietafel  gehouden. Aanwezigen werden  door Els de Witte, bestuurslid van de Familievereniging, welkom geheten in  de Weijer te Boxmeer. Net zoals bij een Alzheimercafé is een dementietafel  een ontmoetingsplek waar familie en professionals met elkaar in gesprek gaan over een thema. Dit keer was het thema ‘Warme zorg in de laatste levensfase’. Een thema dat volgde op de eerdere dementietafels waarin gesproken is over de kenmerken van dementie en de keuzes na de diagnose.

    De avond werd ingeleid door het Marjan Rijnbout, geestelijk verzorger en voorzitter van het kennisnetwerk palliatieve zorg binnen Dichterbij. Om duidelijk te maken wat we bedoelen met palliatieve zorg, maakte Marjan het onderscheid tussen palliatieve zorg en terminale zorg helder. “Palliatieve zorg gaat over de kwaliteit van leven, terminale zorg gaat over de kwaliteit van sterven, en palliatieve zorg eindigt dus vaak in terminale zorg.” In beide situaties is het belangrijk om helder te krijgen wat de wensen van de cliënt zijn. Sommigen kunnen en willen het zelf vertellen, anderen zijn daar niet toe in staat. In het laatste geval moet er dus meer worden geobserveerd en zijn de ervaringen en wensen van de familie of de vertegenwoordiger belangrijk om mee te nemen, zo was de boodschap. Marjan interviewde ook Manfred, een cliënt van Dichterbij. Manfred woont in Panningen. Voor hem is de dood doodgewoon, niet spannend of eng, wel indrukwekkend. Hij is er ook niet bang voor. Zijn huisgenoot Christine heeft hij daarom goed kunnen begeleiden bij haar stervensproces. Hij kijkt er met een goed gevoel op terug. Voor hem werd daardoor ook duidelijk hoe hij het zelf wil: “ik hoop dat er mensen, mijn familie,  vrienden en begeleiding, naast me zullen staan, mijn hand vasthouden, contact maken en vertrouwenwekkend zijn. Ik ben niet gelovig, maar je kunt wel geloven  dat het laatste stuk ook goed is en dat je liefde voelt van de mensen die om je heen staan.“

    Huisarts Jaap Schuurman en co-schrijver van het boekje ‘Wat nu?’ hield hierna een pleidooi voor warme zorg, altijd en niet alleen in de laatste levensfase. Dat klinkt heel logisch, maar de praktijk is toch vaak anders. Zo waarschuwde hij voor de berichtgeving in de media. “Te vaak komen alleen verkrampte verhalen in de media, verhalen waarbij het lijkt alsof kiezen voor het levenseinde de enige optie is. Mensen zijn bovendien slecht op de hoogte van de mogelijkheden die er zijn om de gewenste zorg goed te organiseren.” Hij voegde er aan toe dat het goed mogelijk is om binnen teams samen met familie het lijden te verzachten, niet alleen van de cliënt maar zeker ook voor de naasten.

    Na de pauze gingen de aanwezigen in kleine groepjes met elkaar in gesprek.

    Tijdens de terugkoppeling van deze gesprekken bleek dat diverse onderwerpen de revue waren gepasseerd.

    Er is gesproken over aandacht voor de medebewoners die ook in een rouwproces terecht komen. Het nieuwe beleidsplan palliatieve zorg werd genoemd, evenals de inzet van vrijwilligers vanuit de organisatie VPTZ die met name in de nacht kunnen waken. Daarnaast  werd aandacht gevraagd voor de palliatieve zorgconsulent binnen Dichterbij; hij of zij brengt de betrokkenen met elkaar in gesprek over de gewenste zorg en adviseert over de mogelijkheden die er zijn. Ook zijn er vragen gesteld en gezamenlijk gezocht naar mogelijke oplossingen in de situatie waarin je als familie lijnrecht tegenover de beslissingen van de arts komt te staan.

    En dat is de kracht van de Dementietafel, ervaringen delen en de zorg verbeteren.

    Op 11 april 2018 is de volgende Dementietafel gepland.